مناقب قديمه و بنابراين خبر ، پس : دوازدهم : ابو الحسين « 1 » سيزدهم : ابو تراب خواهد بود كه هر دو ، كنيهء حضرت امير المؤمنين عليه السّلام است ؛ اگر چه در دومى ، فى الجمله تأمّلى مىرود ، مگر آن كه مراد از ابو تراب ، صاحب خاك و مربّى زمين باشد ؛ چنان چه يكى از وجوه قرار دادن اين كنيه است براى آن حضرت و بيايد كه در تفسير آيهء شريفه وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّها . . . . « 2 » كه فرمودند : « ربّ زمين ، امام زمين است » و اين كه به نور حضرت مهدى عليه السّلام مردم مستغنى شوند از نور آفتاب و ماه . چهاردهم : أبو بكر كه يكى از كنيه‌هاى جناب رضا عليه السّلام است ؛ چنان چه ابو الفرج اصفهانى در مقاتل الطالبين « 3 » و غير او ذكر كردند . پانزدهم : ابو صالح در ذخيرة الالباب ذكر كرده كه آن جناب ، مكنّى است به ابو القاسم و ابو صالح و اين كنيهء معروفهء آن حضرت است در ميان عرب‌هاى بلدى و باديه‌نشين و پيوسته در توسّلات و استغاثات خود ، آن جناب را به اين اسم مىخوانند و شعرا و ادبا در قصايد و مدايح خود ذكر مىكنند و از بعضى قصص آينده معلوم مىشود كه در سابق ، شايع بوده و در باب نهم ، ذكر مأخذى براى اين كنيه خواهد شد . ان شاء اللّه تعالى .

--> ( 1 ) . در نسخهء چاپى و نيز ترجمهء عربى ابو الحسن ذكر شده ، ليكن در نسخهء خطى و نيز چاپ سنگى ابو الحسين آمده است . ( 2 ) . سورهء زمر ، آيه 69 . ( 3 ) . مقاتل الطالبين ، ص 453 .